Marian Kadow

Marian Kadow2008 – Marian KADOW

Urodził się 1 IX 1925 r., w Sułkowicach, w kujawskiej rodzinie o przebogatej tradycji powstańczej.

W Powstaniu Wielkopolskim 1918 r., uczestniczył czynnie Jego ojciec Marian wraz ze swymi braćmi: Walerym, Ignacym, Kazimierzem, Tadeuszem i Feliksem oraz bracia Jego matki Elżbiety: Jan, Tomasz i Leon Gawroniakowie.

Dorastając w rodzinie o tak żywej legendzie powstańczej, jeszcze w okresie przedwojennym kilkunastoletni Marian gromadził pamiątki powstańcze i literaturę powstaniową. Jego bogate zbiory przepadły w większości w latach wojny.

W okresie powojennym zgromadził dokumentację udziału własnej rodziny w Powstaniu Wielkopolskim, którą przekazał młodszemu pokoleniu. Ta kwestia, przekazywania młodzieży i upowszechniania w społeczeństwie tradycji powstańczej i wierności ideałom Ojców, stała się dlań jednym z najważniejszych celów w życiu.

Funkcjonował w wielu organizacjach społecznych ze Związkiem Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych na czele. Jednak pasją Jego życia stało się współtworzenie, a następnie przewodzenie Kujawsko–Pomorskiemu Oddziałowi Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/19 r. W tym zakresie ściśle współdziałał z Muzeum Tradycji POW. Był głównym animatorem życia środowisk rodzin powstańczych na Kujawach. Przewodząc bydgoskim uroczystościom rocznicowym przy Grobie Nieznanego Powstańca Wielkopolskiego, inicjował ukazywanie się rocznicowych artykułów prasowych i wpływał na powstawanie lokalnych opracowań historycznych i biograficznych w odniesieniu do przebiegu Powstania w regionie Kujaw i Pomorza.

Był inspiratorem kilku trwałych upamiętnień czynu powstańczego w postaci obelisków, tablic pamiątkowych, nadawania imion Powstańców Wielkopolskich szkołom podstawowym i gimnazjom oraz fundowania im sztandarów z elementami symboliki powstańczej.

Jako działacz Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa od szeregu lat wykazuje głęboką troskę o utrzymanie i konserwację mogił, kwater i pomników powstańczych.

Swoją osobowością zmajoryzował wszelką działalność patriotyczną w zakresie upamiętnienia Powstania Wielkopolskiego w regionie kujawsko – pomorskim. Wychował jednak także liczne grono młodych entuzjastów problematyki powstańczej.

Jego bezinteresowna, wielopłaszczyznowa działalność, zaangażowanie bez reszty w tradycję powstańczą oraz organizacyjny talent sprawiły, że stał się niekwestionowanym autorytetem w tej dziedzinie, co ogromnie sprzyja podniesieniu rangi problematyki powstańczej w świadomości władz i ogólnej wiedzy społeczeństwa.

Obecnie ze względu na stan zdrowia od 2009 r. jest Honorowym Prezesem Zarządu Oddziału.

Był członkiem założycielem Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Tradycji Pomorskiego Okręgu Wojskowego w 2000 r. i prezesem jego Zarządu aż do 2008 r. Jest ofiarodawcą wielu muzealiów i książek dla muzeum. Jego działalność walnie przyczyniła się do uratowania muzeum przed likwidacją i wydania decyzji Ministra Obrony Narodowej Jerzego Szmajdzińskiego o nadaniu etatu i utworzeniu Pomorskiego Muzeum Wojskowego w 2002 r.

Odznaczony Krzyżami: Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżami Zasługi, Złotym i Srebrnym Medalami Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Zasłużonym dla województw: Wielkopolskiego oraz Kujawsko – Pomorskiego oraz innymi odznakami zaszczytnymi.

W 2004 r. został laureatem Nagrody Honorowej Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/19 r. „Dobosz Powstania Wielkopolskiego”

Od 2008 r. był Honorowym Członkiem naszego Towarzystwa.

Zmarł 17 XII 2012 r. w Bydgoszczy. Uroczystości żałobne w dniu 27 XII 2012 r. w kościele pw. Polskich Braci Męczenników w Bydgoszczy celebrował proboszcz, kapelan Oddziału Kujawsko-Pomorskiego TPPWlkp., ks. prałat płk rez. Józef Kubalewski. Prochy Mariana Kadowa spoczęły 4 I 2013 r. w Rzeszowie, na cmentarzu komunalnym Wilkowyje, pole 21.

Cześć Jego Pamięci!

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *